Erdem Genç

Konuşmacının Aracı Motorsiklet Mi?

admin — Sun, 29 Apr 2012 18:14:44 +0000

19 Mart 2012′de İstanbul Aydın Üniversitesi’nde Birleşmiş Genç Girişimciler Kulübü‘nün davetlisi olarak Girişimcilik Zirvesi ’12 konuşmacılarındandım. İşlerim sebebiyle İGİAD Genel Sekreteri ve TOBB Genç Girişimciler Kurulu Eğitim Komisyonu Başkanı Fatih Uysan‘ın sunumuna yetişemedim. Değerli dostum Uğur Yasin Asal‘ın strateji üzerine başarılı sunumunu ise zaten defalarca izlemiştim.

Aracı okulun içine park edebileceğimi söylemişlerdi, ben de aracımla okulun önüne geldim. Görevli içeri giremeyeceğimi söyleyince konuşmacı olduğumu, aracımı içeri alabileceğim bilgisi verildiğini ilettim. Görevli bir yerleri aradı ve “Konuşmacının aracı motorsiklet mi?” diye teyit etti. Motorsikletli birini beklemiyor oldukları aşikardı

Başkan Oğuzhan Efe ve diğer yönetim kurulu üyeleri sağolsunlar, çok iyi ağırladılar. Değerli hocaları ve Sürekli Eğitim Merkezi Müdürü yakınen ilgilenip makamlarında bizi ağırlayıp bilgiler verdiler Yasin ve bana.

Aslında bu okula ikinci gelişimdi. İlki aynı üniversitede Öğretim Üyesi ve “Yetenek Yönetimi” uzmanı arkadaşım Dr. Dinçer Atlı‘nın Girişimcilik derslerinin ikisine konuk eğitmen olarak davet etmesiyleydi. Bu seferki Girişimcilik Zirvesi’nde de beni yalnız bırakmadı. Ayrıca siyaset konusundaki çalışmalarıyla tanınan dostum Zekai Kıran da bu okulda çalışmaya başlamış. Seminerde görmek büyük sürpriz ve keyif oldu.

Genelde İstanbul’daki üniversitelerde olan rehavet Birleşmiş Genç Girişimciler Topluluğu’nda yoktu. Gayet profesyonel ve ilgiliydiler. Seminerden sonra etkinlik fotoğraflarını yolladılar. Çektikleri videoyu yayınlamak üzere izin aldılar. Basın bültenleri sayesinde hem kendilerinin, hem de okullarının tanıtımına katkı sağladılar.

İstanbul seminerleri, organizasyon çokluğundan yeterince talep görmüyor. Oysa Anadolu’da yüzlerce öğrenci salonları tıka basa dolduruyor. Seminer sonrası mutlaka yerel ve ulusal basına basın bültenleri ve fotoğrafları iletiyorlar. Keşke değerini bilseler de İstanbul da böyle olsa. Böylece hem kendilerine değer katarlar, hem de konuşmacılarını bir kez daha onurlandırırlar.

Kulübü tekrar kutluyorum.

Dünyanın En Akıllı Adamı Beni İzledi

admin — Tue, 24 Apr 2012 11:24:04 +0000

Hani şu seminerlerde beni öğrenci sanmaları durumu vardı ya (Sizi Öğrenci Sandık), bazen ters tepebiliyor. 13 Mart’ta İTÜ Maçka Kampüsü‘nde, İTÜ Yatırım Kulübü’nün düzenlediği seminere girişte görevli kız adımı sordu. “Afişte yazıyor” dedim, dönüp baktığında “aaa pardon hocam” diyerek içeri buyur etti Buraya kadar herşey keyifli ama meğer o kayıt her seminer sonunda verdiğimiz pırlanta çekilişi kaydıymış. Gitti gül gibi pırlanta İlgileri için kulüp başkanı Metin İlhan ve diğer üyelere teşekkür ederim.

17 Mart’ta ise keyifli bir uçak yolculuğu sonrası otobüsle Trabzon‘dan Gümüşhane‘ye geçtik Emrah Altuntecim ve Emre Urfalı ile. Emrah ile Facebook, Twitter gibi sosyal mecralardan sürekli paslaşıyorduk ama hiç yüzyüze tanışmamıştık. Yol ve seminer boyunca keyifli sohbetlerimiz oldu. Son kitabı Aşka Yolculuk‘u eşiyle birlikte yazmışlar ve İstanbul’dan Konya Mevlana Türbesi’ne 49 günde yürüyerek yaptıkları yaptıkları yolculuğu anlatıyorlar.

Kitabı severek okudum. Yolculuğun manevi boyutu yanısıra, sık yolculuk yapan, yürüyerek olmasa da benzer deneyimleri motorsikletle planlayan bendenize ilham veren birçok kısmı da oldu. Sık yolculuk edenlere tavsiye ederim.

Gümüşhane Üniversitesi‘nde Emrah Altuntecim‘in interaktif seminerini dinlerken sürekli not almam gözünden kaçmadı ve sahneden dile getirdi. Bir şeyleri dinlerken her ne kadar aklımızda kaldığını düşünüyor olsak da not almak bambaşka bir şey. Değerli, unutmamam gereken herşeyi ya bir not defterine, ya da telefonuma kaydederim. Dönüp dolaşıp baktığınızda hafızanızın unutmadığını bu notlar aracılığıyla görüyorsunuz. Vehbi Koç da ne olursa olsun yanında mutlaka not defteri ve kalem taşır, herkese de bunu öğütlermiş.

Aşk Yolunda Adım Adım from Timaş Yayın Grubu on Vimeo.

Organizasyonu tek başına kotaran hemşehrim Sabri Bul‘u da tebrik ediyorum. Çanakkale’den Gümüşhane’ye gelip burada fark yaratan bu genç arkadaşımın ismini muhtemelen sıkça duymaya devam edeceğiz.

Peksimetleri ve çeşitli tatlıları stoklayıp Erzurum’a uğurlandım Emrah ve Emre tarafından. İner inmez Erzurum Atatürk Üniversitesi’nden arkadaşlar karşıladı beni. Çok iyi ağırladılar sağolsunlar.

Sabah Dünyanın En Akıllı Adamı olarak nam salmış Erdal Demirkıran‘la birlikte yemeğe götürüldük. Emre beni uyarmıştı sivri dilli dosdoğru bir adamdır diye. Valla ne dese az söylemiş, hakikaten bu adam anlatılmaz yaşanır Yemek sırasındaki sohbetimiz hem keyifli hem de benim açımdan öğreticiydi. Özellikle beni izlemek istediğini söylemesi heyecanımı artırmıştı.

Salonda en önde Erdal Demirkıran, ardında yüzlerce öğrenci seminerimi verdim. İnteraktif olduğu için benim performansım dinleyicilere göre değişir. Neyseki keyifli bir kitle vardı ve espriler, interaktif çalışmalar hızlı reaksiyon aldı ve güzel bir sunum gerçekleşti. Sunum sonrası maalesef hemen çıkmam gerekiyordu; uçak biletim erkendi.

Kitaplarımı imzalayıp fotoğrafları çektirdikten sonra Erdal Demirkıran‘ın hayır duası ve tebrikleri ile yola çıktım. Umarım yakın zamanda benim de kendisinin sunumunu izleme imkanım olur.

Erzurum Atatürk Üniversitesi‘ndeki arkadaşlar kısa da olsa şehri gezdirebildi. Geçen yıl da gelmiştim ama her sene gelişiyor Anadolu’nun bu güzel ve değerli şehri.

Bir Çanakkaleli olarak böyle anlamlı bir günde, Cumhuriyet için anlamlı bir başka önemli şehirde gençleri aydınlatmak, onlara ilham vermek yolunda bir çabada olmaktan memnun bir şekilde İstanbul’a döndüm.

İnsanları Etkilerim, Etkilemek Benim İşim

admin — Sun, 08 Apr 2012 12:06:53 +0000

12 Mart 2012′de Maltepe Üniversitesi’nde gerçekleşen seminerim ile ilgili yazmadan önce, afişte birlikte olmaktan gurur duyduğum Gündüz Özdemir‘den bahsetmiştim (şurada). Şimdi diğer isimlere geçiyorum:

Selim Çavuş‘un sunumu benden önceydi. Yine Düşüntaşın Derneği ve sosyal girişimciliği başarıyla anlattı. Ardından benim sıram geldi.

Benden sonra Veyis Ateş çıktı sahneye. Duruşu ve karizmasıyla “Medya Sektöründe Kariyer” ve “İletişim” konularını oldukça iyi anlattı. Benim gibi mikrofon kullanmamayı tercih etti ama sesinin benden kat be kat gür olduğunu söylemeden geçemeyeceğim Buna da disiplinli bir çalışma ile sahip olduğunu, eğer her gün 10 dakika sesinizi zorlarsanız elbette 90 gün sonra ses tellerinizin gelişeceği, kasları çalıştırır gibi çalışarak ilerleyeceğini söyledi.

“Her sabah çenenizi ağrıyana kadar açın”. “Okuyun, dinleyin ve konuşun”.

Hilal Ergenekon aurasıyla sizleri etkileyen insanlardan. Veyis Ateş’in “Türkiye’nin en güzel spikeri” olarak sunduğu Hilal, sunumu öncesi sohbetlerinde de oldukça samimi ve paylaşımcıydı. Bu arada eğlenceyi de hayatından eksik etmediği her halinden belliydi ki Twitter takipçileri bunu çok daha iyi bilir.

“İnsanları etkilerim, etkilemek benim işim!” diyerek başladığı sunumunda aslında işlerin öyle herkesin tahmin ettiği gibi olmadığını anlattı. Herhangi bir torpil olmadan, tırnaklarıyla tırmanmanın zorluklarını, İzmir’den İstanbul’a uzanan tutku dolu öyküsünü paylaştı. Tutkuyla istediğiniz bir şeyi yapmak için çabalarsak bir gün illa olacağından bahsediyordu. Hala sabah haberlerini sunabilmek için 3′te kalkıp özveriyle işinin başında olduğunu, programın aynı zamanda editörlüğünü yaptığını anlattı. Bu şekilde aynı zamanda kendini sağlama alıyordu da. Yarın öbür gün spikerliği bitse elinde hala editörlüğü kalacaktı.

Gündüz Özdemir: Empati Kuran Lider Olmak

admin — Thu, 05 Apr 2012 23:17:15 +0000

Aka Gündüz Özdemir‘in adını benim de katılacağım konferansın afişinde gördüğümde gururlandım ve heyecanlandım. Yıllar önce

Arçelik Genel Müdürü’yken tanışma fırsatı bulduğum iş dünyasının duayenlerinden Gündüz Bey ile aynı konferansta olmak onur vericiydi.

2007′de şirketiçi bir toplantılarında yapacağımız bir M3 Works ritim atölyesi çalışması öncesinde İnsan Kaynakları yetkilisi hanımefendi bizleri uyardı: “Gündüz Bey oldukça ciddi olabilir; hatta atölyenin ortasında ayrılmak isteyebilir. Lütfen alınmayın.”

Bu uyarı sonrasında gerekli hazırlıklarımızı yapmış ve atölyemize başlamıştık. Uyarı neticesinde bir önyargı oluşmuştu tabi. Ama karşımızda somurtacak hiçbirşeyi beğenmeyecek birini beklerken, Gündüz Bey yaptığımız çalışmaya bizzat katılıyor, 150 kişilik ekiple birlikte takım oluyor ve hataları hep birlikte düzeltmek için elinden geleni yapıyordu. Keyifli kısımlarda da hep birlikte eğleniyorduk.

Etkinlik çıkışında kendisiyle tanışıp döküm bir darbuka hediye ettim. Oldukça memnun olduğunu iletip teşekkür etti. Bizi uyaran yetkili ise “Gündüz Bey’i hiç bu kadar neşeli görmemiştim” dedi.

İşte böyle zamanlarda bu kadar güzel bir işim olduğu için şükrediyorum. Herkesin el pençe divan durduğu kişilerle samimiyet kurabiliyor, onları iş yaşamlarının tam içinde ama iş yaşamlarının çok dışında keyifli bir zaman dilimi sunabilmenin hazzını yaşıyorum.

Bazı firmalarda yaptığımız çalışmalara katılmayan üst düzey yöneticiler oluyor. Hiyerarşinin büyüsüne kapılmış yöneticilerin önümüzdeki yılların iş dünyasında başarılı olamayacaklarını birçok uzman dile getiriyor. Tüm şirketin bir takım olmasını gerektiren bu tarz organizasyonlarda kendini geri çekmek, herkese yukarıdan bakmak yerine empati kurmak ve ekibin, zincirin bir parçası olduğunu göstermek gerekiyor.

Böyle bir lider olduğu için Gündüz Özdemir bu kadar başarılı ve değerli bir yönetici.

Gündüz Özdemir Hakkında

* * *

Bu arada Gündüz Özdemir yoğun programı sebebiyle zirveye katılamadı. Ama zirvede çok değerli iki insanla tanıştım: Hilal Ergenekon ve Veyis Ateş.

Devamını sonraki yazımda paylaşacağım.

Neden En Yakın Arkadaşlarım Genç İşadamları?

admin — Thu, 29 Mar 2012 06:36:06 +0000

11 Mart 2012 Pazar günü Fatih Üniversitesi Girişimcilik Kulübü’nün davetlisi olarak Young Ceo Club’dan Ömer Nart, Selim Çavuş ve Uğur Yasin Asal’la birlikte Suada’daydık. Daha önce de bu tarz etkinlikler gerçekleştiren kulüp gerek profesyonel karşılamaları, gerek U masa düzeni, duruş ve saygılarıyla oldukça başarılı bir etkinlik gerçekleşmesini sağladılar. Kendilerini tebrik ediyorum.

Aramızda strateji uzmanları, organizatörler, sosyal girişimciler, e-ticaret ile uğraşanlar ve farklı düşünce yapılarından kişiler olduğu halde, zıtlıkların birlikteliğinin nasıl bu kadar uyumlu olduğunu sordular.

Young Ceo Club’daki 30’a yakın üye belki de birlikte en çok vakit geçirdiğim topluluk. Başka bir deyişle en sık görüştüğüm arkadaş grubum.

Peki en yakın arkadaşlarımın iş adamları olması tesadüf mü sizce? Ailelerimize bile sık vakit ayıramıyorken haftada birkaç kez bu kişilerden birileriyle görüşüyor olmamın şans eseri olması mümkün mü?

Üniversite yıllarındaki yakın arkadaşlarınız ileride maalesef rakipleriniz olacak. Birlikte başvurduğunuz işte sizi alıp onu almayacaklar veya tam tersi olacak. Bunları yaşamanız çok olası.

Aynı zamanda bu kişiler yakın dost grubunuzu da oluşturacak. Zor anınızda yan yana olacağınız, maddi manevi destekleyeceğiniz ve destekleneceğiniz kişiler halen iletişimi sürdürüyor olduğunuz kişiler olacak. YCC Başkanı Ömer Nart, sevdiği arkadaşlarından yol arkadaşlarım bile bahseder. Çok severim bu hitabı ve böyle hitap edilenler arasında yer aldığım için şanslı sayarım kendimi.

Bu yüzden arkadaş grubunuzu doğru seçmeniz çok önemli. Okulun en eğlenceli tipleri mi, en inek tipleri mi veya bunların farklı oranda sentezlerimi sizin hayal ettiğiniz geleceğinizdeki yol arkadaşlarınız olacak. Bunu siz belirleyeceksiniz.

“Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim” atasözünü bir kere daha düşünün ve kim olduğunuzu iyi belirleyin derim.

Bütün Gün Yapılan Konuşmaları Alt Üst Ettiniz

admin — Tue, 20 Mar 2012 01:35:19 +0000

9 Mart 2012′de Antalya Akdeniz Üniversitesi Girişimcilik ve Kariyer Topluluğu‘nca gerçekleştirilen IV. Ulusal Akdeniz Girişim Zirvesi‘nde sevgili dostum Uğur Yasin Asal ile birlikteydik.

Ataman İlaç kurucusu Ataman Özbay‘ın öyküsüyle başlayan program beni çok etkiledi. Ataman Bey bizim şu bildiğimiz ıslak mendillerin en çok satan markası “Uni”nin sahibi. Dünyanın birçok ülkesine de ihraç ediyorlar bu ürünü. Öyle keyifli bir öyküsü var ki okumak değil gerçekten kendisinden dinlemeniz lazım. Nasıl azimle ama sevgiyle çalıştığını ve başarılarını sonuna kadar hak ettiğine hak veriyorsunuz.

Beni en çok etkileyen öyküsü kendisini okutan öğretmeninin adını, fabrikasının tüm kapılarına kalp içinde yazmasıydı: Alime. Alime öğretmen, bir kişiyi okuttu ve yıllar sonra 300 kişinin iş sahibi olmasını sağladı.

Bir diğer öyküsünde ise ilk girişimini şöyle anlatıyor: “Matbaada işler kesilir, bu işlerden artık kağıtlar kalırdı. Onları ben alıp zımbayla, elle dikip delikler açtım. Defter haline getirdim, üstüne kap geçirdim, çiviyle diktim. O zamanlarda bütün lokantalar gazete kağıdının üzerine hesap yapardı. Defter, bloknot yoktu. Türkiye’de ilk bloknotu ben icat ettim.Türkiye’de lokantalara satmaya başladım. Matbaada haftada 10 TL alıyorsam o defterden 100 TL kazanmaya başladım. Matbaada giyotin denilen bıçak vardır. O bıçağı İstanbul’a getirip götürürken gördüm ki artık, kâğıt dükkânı var. Cağaloğlu’ndan aldım kâğıtları, İzmit’e matbaaya… Bloknot işi büyüdü, yanımda eleman çalıştırmaya başladım.”

Ardından sahnede stajerlikten SAP’e uzanan başarı öyküsünü anlatan Ali Rıza Babaoğlan ve Vistek ile Tamer Group temsilcileri Aytül Erçin ve Kemal Tamer çıktı.

Uğur, kariyer yönetiminde stratejik planlamanın önemini anlattıktan sonra sahneyi ben devraldım ve “bodozlama” girişimcilik öykümü anlattım. Kitabımı okuyan veya seminerleri izleyenler bilirler, öyküm fırsatları iyi değerlendirmeme dayanıyor. Yani tam “Türk tipi girişimcilik” örneği Oysa olması gerektiği söylenen ve kitapta yazan planlama gerekliliği.

Bizden sonra bol neşeli ve özgün kahkahalı eğitimiyle (hayatımda böyle bir kahkaha duymadım İlker Kaldı ve entellektüel sohbetiyle ünlü oyuncu Nedim Saban ile program tamamlandı.

Sunum sonunda tebrik eden bir öğrencinin “Bütün gün yapılan konuşmaları alt üst ettiniz. Bütün o kurallar, planlar beni bunaltmıştı. Şimdi sizden cesaret aldım ve kendi girişimimi yapmak istiyorum” demesi çok hoşuma gitti. Uğur ve benim birlikte yaptığımız sunumun çok faydalı olduğunu düşünüyorum. Öğrencilerin iki durumu da görmesini ve kendi tercihlerini yapmasını sağlıyor.

“Sizi Öğrenci Sandık”

admin — Tue, 13 Mar 2012 14:01:41 +0000

6 Mart 2012′de Kadir Has Üniversitesi‘nde, 7 Mart 2012′de de Malatya Üniversitesi‘nde iki seminer gerçekleştirdim. İki grup da keyifliydi.

Kadir Has Üniversitesi’ne trafiğe takılmayayım diye motorsikletle gitmiştim. Bu yüzden üstümde ceket değil deri mont vardı. Biraz da “öğrencilere daha yakın olayım” diye düşünüyordum. Şu “takım elbiseli konuşmacı” algısını kırmalıydı.

İşe yaradı: Öğrenci otoparkına kimlik sorulmadan girdim İçeri girerken de kimlik sormadılar. Salonda LabX‘ten Fuat Sami ve İGİAD Genel Sekreteri Fatih Uysan konuşma yapmaktaydı. Başımla selam verip en öne oturup beklemeye başladım. Fuat’lar bitirince yanlarına gidip konuşmaya başladım. Size bir tüyo Bir Fikrin Mi Var? yarışması yeni dönemde, yeni bir kanalda bomba gibi geliyor.

“Acaba ne zaman anons edileceğim?” diye düşünürken sunucunun dışarıya baktığını, dışarıda da sağa sola bakınan kulüp üyeleri olduğunu gördüm. Sunucuya beni ne zaman anons edeceklerini sordum. “Aaa Erdem Bey siz miydiniz? Biz sizi öğrenci sandık” dediler

Malatya İnönü Üniversitesi’nde de konuşmam öncesi kuliste sıramı bekliyordum. Bir öğrenci içeri girerek oturduğum sandalyeyi almak istedi. “Konuşmacılar için” dedi. Cevapladım: “İyi de konuşmacı benim!”

Sanırım yavaş yavaş takım elbise algısını kıracağım. Saçlarımı kestirmem de bir anda tanınmamı geciktiriyor gibi. Ama artık güç kılıkta kıyafette, kürkte değil güç akıl ve erdemlerle yoğrulmuş bilgide. Herkes bunu zamanla anlayacak.

Not: Bu arada iki seminerde de sağolsun Kadir Has Üniversitesi İşletme Topluluğu ve Malatya İnönü Üniversitesi Üniversite Sanayi İş Birliği Topluluğu güzel plaketler ve hediyelerle bizi uğurladılar. İşletme Topluluğu bugüne kadar aldığım en kaliteli plaketi yaptırmıştı. Ayrıca kalem, kupa, dergi gibi özel materyallerinden verdiler.

Üniversite Sanayi İş Birliği Topluluğu ise plaketin yanısıra bir şahane kayısı seti tabağı verdi ki dillere destan. Hala yiyorum Teşekkürler arkadaşlar.

Tasarımcı Beş Parasız Dünyayı Geziyor

admin — Tue, 06 Mar 2012 16:37:56 +0000

Pazar günü Genç Girişimciler Derneği‘nin düzenlediği keyifli bir brunch’a davetliydim (Kahvaltı diyesim vardı ama saat 12:00′de olunca geç kahvaltı tabiri bile yetersiz kaldı. Türkçe sevdalısı arkadaşlar mazur görsün veya alternatif sunsun lütfen:). Tatlı niyetine de Nurettin Özdoğan ve Emre Urfalı davetliydi, tadından yenmedi.

Kurucu başkanları Uygar Yabar‘dan yönetim kurulu üyelerine, destekçilerine enerji dolu bir dernek. Üyelerinin çoğu öğrenci ve girişimci olma yolunda çalışıyorlar. Bazı iş kurmuş arkadaşlar da var. Neden üniversite kulüplerinde devam etmediklerini sorduğumda ise onların geçici, derneğin kalıcı olduğunu söylediler. Umarım öyle olur.

Dernekle ilgili bilgilere web sitelerinden ulaşabilir veya Twitter hesaplarından takip edebilirsiniz.

Kahvaltı olması sebebiyle dağınık oturduk ve çeşitli üyelerle farklı konularda sohbetler ettik. Bu yüzden her konu herkesle paylaşılamadı. Örneğin arkadaşım Çağrı Çankaya‘nın projesi Designer On The Road‘ı herkesin öğrenmesini isterdim.

Beş parasız çıktığı bu yolda yaşadıklarını designerontheroad.com sitesinde anlatan tasarımcı yolculuğunu sürdürüyor. Amacı para harcamadan, gittiği yerlerdeki ajanslarda yaptığı tasarımlarla kazandıkları parayla bir dünya turu gerçekleştirmek. Hakikaten epey keyifli yerler gezmiş dolaşmış. En son Hindistan’ın Goa şehrindeydi.

Yukarıda proje tanıtım videosunu, aşağıda da bugüne kadar yaptıklarını özetlediği videosunu izleyebilirsiniz.

Kendisini https://www.facebook.com/designerontheroad adresinden veya http://www.designerontheroad.com/blog/ web sitesinden takip edebilirsiniz.

Tavlada Başarısızlık Başarıları

admin — Fri, 02 Mar 2012 11:49:31 +0000

Geçen gün Gazi Üniversitesi Kariyer Yönlendirme Grubu davetlisi olarak Ankara’daydım. Daha önce de üç kere bu üniversitede konuşmacı olmuştum. İkisinde yine İşletme Fakültesi’nde Fatih Demir ile, diğerinde Ömer Ekinci ve Nurettin Özdoğan‘la birlikte rektörlük binasındaydık. Daha önceki ziyaretlerimde -özellikle rektörlükteki- oldukça kalabalıktı. Bu seferki karın azizliğine uğradı. Çoğunluk kulüp üyeleriydi. Birkaç kişi de farklı üniversitelerden özellikle sadece beni dinlemeye gelmişti ki sevindiriciydi.

Benden önce Chocnette kurucularından Fatih Bey açılış konuşmasını yapmıştı. Ekibinin başarı hikayelerinin özeti “20 Yaşında Patron Olmak” kitabımda yer aldığı için ilgiyle dinledim.

Seminer sırasında o an aklıma gelen bir örnek verdim: Hani tavlada bazen dikkatsizce birazdan yanlış olduğunu farkettiğiniz bir hamle yaparsınız; hemen bir sonraki el gelen zarsa öyle bir zar olur ki biraz önce yanlış olduğunu düşündüğünüz hamle aslında yeni gelen zarla mükemmel bir hareket halini alır.

Hayatta da bazen böyle şeyler olur. “Keşke yapmasaydım” dediklerinizden sonra yaşam öyle güzel gelişir ki aslında o hatalarınız tam tabiriyle ‘cuk’ oturur ve başarısızlığınız başarıya dönüşür.

İlk öykü kitabımı aceleyle küçük bir yayınevinden çıkardım. Ama yetersiz promosyonla pek duyulmadığı için tüm tanıtım çalışmalarını kendim yaptım. Sonrasında kitabımı eleştiren bir eleştirmenle tanıştım ve birlikte kurduğumuz yayınevi şu an Türkiye’nin en aktif yeni yayınevlerinden birisi.

Önemli olan umudu yitirmemek ve hep pozitife odaklanmak.

Sizin başarısızlığınız başarıya dönüşmedi mi?

Not: Çankırı Karatekin Üniversitesi Sivil Toplum ve Sosyal Projeler Topluluğu’nun davetlisi olarak ertesi gün de oradaki seminere katılacaktım. Ancak hava muhalefeti ve Karayolları Genel Müdürlüğü’nden aldığım “Mecburi durumlar dışında yola çıkmayın” bilgisiyle seminere katılamadım. Katılan arkadaşlarım Emre Urfalı ve İsmail Haznedar oldukça başarılı geçtiğini söylediler. Umarım ilerleyen günlerde gidebilmek kısmet olur.

JCI’a Konuk Oldum: Girişimciliği Genç Girişimcilerden Öğreniyoruz!

admin — Mon, 27 Feb 2012 23:16:16 +0000

Geçen hafta Türkiye’nin ve dünyanın en büyük iş ağlarından JCI’ın Bahçeşehir Şubesi konuğuydum. “20 Yaşında Patron Olmak” seminerlerini öğrencilerden sonra deneyimli girişimciler ve iş dünyasından profesyonellerle paylaşmak heyecan vericiydi.

JCI (Junior Chamber International – Genç Girişimciler Derneği) ile ilk buluşmam 2006 yılına denk gelir. O zaman JCI Istanbul’daydım ve şirketimle tüm dünyadan JC’lerin buluştuğu Rhythms of Istanbul etkinliğinin sponsoru olmuştuk. Sonrasında aynı şubenin “İlk 15 JC” adlı kültür sanat projesinin direktörlüğünü yaptım. Ardından geçen yıllarda yoğun takip edemedim. Yıllar sonra JCI Bahçeşehir’den gelen bir çağrıyla tekrar JCI dünyasına döndüm ve üyesi olduğum dernekte ilk seminerimi vermenin onurunu yaşadım. Oldukça keyifliydi. Seminer ardından yayınlanan bülteni sizlerle paylaşıyorum.

Girişimciliği Genç Girişimcilerden Öğreniyoruz!

“Düşlerin sınırı yoktur…”
O, üç şirketin kurucu ortağı, iki kitabın yazarı. O, 20 yaşında bir patron. Bugüne kadar 100’den fazla TV, gazete ve dergiye haber olan, 50’den fazla üniversitede konferanslar veren Erdem Genç, bizlere “20 Yaşında Patron Olma”nın sırlarını anlattı.

____________________________________________________________________________
Yapmayı en çok sevdiğiniz şey işiniz olsun. Zor ve imkansız değil!
Sevdiğin işi yap, risk al, tutkuyla çalış! Okuldayken bir müzik kulübünün olması gerekiyordu. Bunun için insanları aradım ve sürekli parti yapmaya başladık ama kulüplerde sizin de bildiğiniz gibi genelde yönetim kurulu çalışır. Hatta yönetim kurulundan birkaç kişi çalışır ve geri kalanlar daha çok tadını çıkarır. Biz de yönetim kurulundan 3 – 4 kişi çalışırdık ama para hep kasaya giderdi. Geri kalanlar ise konserlerin tadını çıkarırdı. En çok benim çalıştığımı ama paranın hep ortak kasaya gittiğini düşünerek kendi konserlerimi düzenlemeye karar verdim.
Rock kulübündenayrı olarak M3 diye bir isim buldum ve konserler vermeye başladım. Sonrasında işler büyüdü ve daha fazla para kazanmam gerektiğini düşünerek işleri büyütmeye karar verdim. Yedikule Zindanlarını ayarladım. Hayko Cepkin, Duman, Erkin Koray’ı düzenlediğim festivalde çıkartmak için birikmiş bütün paramı bu işe yatırdım. “Bir festival yapalım ve işi bir kerede götürelim!” dedim. Festival 1 Ekim’de olacaktı ve açıkhava 25.000 kişi alıyordu. 20.000 kişi gelse bir ev, bir araba, artanıyla da başka konserler yaparım diyordum ve konser günü yağmur yağdı! 25.000 kişi beklediğimiz festivale sadece 2.000 kişi geldi!

Bir yerde sorun varsa, orada para vardır.
Ben o grupların ancak yarı parasını ödemiştim ve girişimim berbat geçmişti. Yaşım 21’di ve sürekli senet imzalıyor, borçlanıyordum. Bütün elimde olanı kaybetiğim gibi üstüne bir sürü de borcum olmuştu. Websitesi yapmasını biliyordum ama o zaman yaptığım siteler 500 TL – 1000 TL arası ediyordu. Çünkü çok da başarılı değildim. Sonra borcumun da bir bölümünü kapatmak için uygun fiyata aldığım ürünleri %20 fazlasıyla internetten satış sitelerine koymaya başladım. Örneğin 5 kere sattığım cep telefonu benim oluyordu. 5 kere daha yaparsam bu cep telefonunun parası da bende oluyordu!
Bu şekilde en güzel laptop ve en güzel cep telefonu sahibi olarak öğrencilik hayatıma devam ederken tek akıllının ben olmadığımı farkettim. Bu telefonu ben koyuyorum ama bin kişi daha koyuyor. Onlardan sıyrılmak için bir farklılık yapmak lazımdı. İnternet sitesi yapmayı bildiğim için bu bilgimi kullanarak renkli, bol resimli, güzel açıklamalar içeren sayfalar yaparak ürünleri kendi internet sitemde satmaya başladım. Hatta bebek telsizi bile sattım!

Hayat akıp giderken size fırsatlar sunar. Onlara uzanıp almak sizin elinizdedir!
Bunu sürekli yapıyorken Zonguldak Ġl Sağlık Müdürlüğü’nden aradılar ve internet sitesi yapıp yapmadığımı sordular. Zonguldak’ta bulamadıklarını söylediler ve kendilerinin sitesini yapmamı istediler. “20 Yaşında Patron Olmak” isimli kitabımda “hayır demeyi bilmek gerekir” şeklinde kendime bir notum vardır. Çünkü ben hayır demeyi bilmiyorum. “Evet tabi yaparız!” dedim.
Ama doğru dürüst bir internet sitesi yapmayı bilmiyordum. Yalnızca basit şeyler yapmayı biliyordum. Battığım festival zamanından kalan 500 lira limitli bir kredi kartım vardı. O parayla 12 ay taksitle bir takım elbise aldım. Dizüstü bilgisayarım zaten vardı. Bir de elimde rock kulübünden kalan 250 kişilik bir üye listesi vardı. Tek tek takım elbisesi ve dizüstü bilgisayarı olanları aradım. Bulduğumda da “benimle Zonguldak’a geliyorsun ve benim asistanımsın!” dedim. Daha ortada şirket bile yokken Zonguldak’a iş almaya gittim. Teklif gönderin demişti ama herkesin mail yolu ile göndereceğini düşünerek teklifi bizzat götürmemin daha etkili olacağını düşündüm.
Türkiye’de beşeri ilişkilerin ne kadar önemli olduğunu unutmamak gerek.
Arayıp gelmek istediğimi söylediğim zaman çok hoşlarına gitti. Büyük imajı çizmek için herşey hazır. Takım elbisemi giydim, asistanım var, iki dizüstü bilgisayarımız var ama internet sitesi yapamıyoruz! Ona da şöyle bir formül buldum. Firmalara çok güzel internet sitesi yapan bir arkadaşım vardı ama benimle Zonguldak’a kalk gel desem hiç ilgilenmezdi. Zonguldak Ġl Sağlık Müdürlüğü’nden iş aldığımı söyledim ve arkadaşıma siteyi yapıp yapmayacağını sordum. Yaparım deyince de onun yapmış olduğu 15 siteyi gitmeden referans olarak bilgisayarıma indirdim. Hatta Zonguldak’ta sorumlu kişiye gösterirken “bakın bunu yaptık, şunu yaptık, bunu da mı yaptık?” şeklinde biraz da şaşırarak gösterdim. Bu iş için 7000 TL + KDV’ye yaptırdım ama maliyetim sadece 1.000 lira tuttu. Bu parayla da 1 yıllık kiramı ve giderlerimi karşıladım. Artık bundan sonraki tüm kazancım işimi geliştirmek için kullanılacaktı!
____________________________________________________________________________
“Dünyada 7 milyar beyin var” diyor Erdem Genç. Fikrimiz varsa bize vakit geçirmeden uygulamamızı öğütlüyor. Ona göre insanın 24 saatlik bir gününün 8 saati iş, 8 saati uyku ise geri kalan 8 saati de mutlaka eğlence olmalı. Çünkü Erdem’e göre her şey para değil, her şey zaman ve mutluluktur!

Ve son olarak Erdem Genç’i de AĞAÇ ETTİK!
JCI Bahçeşehir olarak yok olan ormanlarımızın, erozyona uğrayan topraklarımızın, ağaçlandırmanın önemi ve sorumluluğunu hissediyor ve TEMA Vakfı ile ortaklaşa olarak tüm seminer katılımcılarımız için birer adet fidan dikiyoruz.
Kişilerin adlarına özel düzenlenen sertifika ile belgelenen bu fidanlar tüm Türkiye’nin geleceği açısından büyük önem taşıyor.
Paylaştıkça ve birlik ile büyüyecek “Ağaç Ettin” Projesi’nde siz de yer almak, toplantılarınıza, eğitimlerinize ve seminerlerinize katılan kişilere TEMA Vakfı’ndan birer fidan armağan etmek istiyorsanız bizimle iletişime geçebilirsiniz.
Bir sonraki “Girişimciliği Genç Girişimcilerden Öğreniyoruz” seminerimizde sizleri de aramızda görmek dileğiyle, şimdilik hoşçakalın!
AĞAÇ ETTİN! Projesinde Yer Almak ve Detaylı Bilgi İçin,
Jefi Sevilay
jsevilay@gmail.com
0530 776 95 46